Strona głównaNowościWystawyKocuryKotkiKastraty i weteraniKOCIĘTA ADOPCJEWarunki zakupu kociątPOLECAMY - dla kociakaPoprzednie MiotyPlanowane MiotyZANIM KUPISZ KOTA !--- Jak wybrać kota??Jaki jest kot brytyjski?Kot i Dziecko w domuHodowla - poradnik--- Standard rasy--- Jak kot zdobywa tytuły?--- Kody EMS--- Zapisane w genach--- Wczesna kastracja kotówKontaktKsięga GościLinki


Hodowla - poradnik




DOŚWIADCZENIE -> HODOWLA -> SZCZĘŚLIWE KOTY

Od wielu wieków hodowla kotów jest pasją dla wielu ludzi. Częściowo jako sztuka, częściowo jako nauka, hodowla skupia w sobie to, co najlepsze w więzi, która łączy koty i ludzi. Jest zarówno fascynacją, jak i wyzwaniem. Odpowiedzialna hodowla wymaga bardzo dokładnej selekcji kotów z uwzględnieniem ich zdrowia, charakteru, standardu rasy i rodowodu. Celem odpowiedzialnej hodowli powinno być powoływanie na świat kotów lepszych od ich rodziców. Ludzie, którzy rozmnażają koty, bez wzięcia tego pod uwagę można porównać do „producentów” powielających w kółko ten sam produkt. Hodowla pięknych kotów jest nie tylko bardzo czasochłonna, ale również kosztowna. Głównym założeniem dobrej hodowli powinno być ulepszanie rasy, a nie zwiększanie jej liczebności.

Hodowlę powinno się zaczynać od zdobywania wiedzy. Żeby hodować koty potrzebny jest plan, a przecież nie można go stworzyć nie posiadając określonej wiedzy o danej rasie. Ten proces trwa całe życie i odpowiedzialny hodowca zdaje sobie z tego sprawę. W tym hodowcy podobni są do artystów, którzy przecież całe swoje życie poświęcają na szukanie idealnego środka wyrazu. Hodowca zgłębia więc wiedzę - zarówno tą dotyczącą wyglądu, zdrowia kotów i ich zachowań - jak i genetyki w celu wyhodowania wymarzonego, idealnego kota.


Jak zostać odpowiedzialnym hodowcą?
Kieruj się następującą regułą:
DOŚWIADCZENIE ->HODOWLA -> SZCZĘŚLIWE KOTY


Jak zdobyć doświadczenie?
Najpierw trzeba znaleźć mentora. Mentor powinien być osobą, która ma wiedzę oraz przynajmniej kilkuletnie doświadczenie w hodowli danej rasy. Taka osoba nie tylko będzie dzielić się z nami zdobytą wiedzą, ale również poprowadzi nas przez trudy pierwszych kroków w hodowli. Nie sztuką jest kupić nawet kilka kotów i w kółko je rozmnażać. To jeszcze nie jest hodowla!
Zdobywanie wiedzy należy zacząć od zapoznania się ze standardem rasy. To on określa jej idealnego przedstawiciela. Udział w kocich wystawach pozwoli na zdobycie wiedzy o różnych typach przedstawicieli tej samej rasy i stworzenie w swojej wyobraźni wzoru naszego idealnego kota, do którego będziemy dążyć w naszej hodowli i tak jak artysta będziemy tworzyć kolejne dzieła (pokolenia) w poszukiwaniu tego ostatecznego, idealnego…
Studiuj rodowody kotów, które Ci się podobają – to pomoże Ci poznać linie, z którymi chciałbyś pracować.
I najważniejsze: nie bój się zadawać pytań!

Przyłącz się do klubu hodowców i miłośników danej rasy. Dzięki temu nawiążesz kontakty z wieloma hodowcami. Poznasz różne spojrzenia na hodowle i wybierzesz, którą drogę chcesz iść.
Zacznij poznawanie rasy od zakupienia kastrata. Jest to najlepszy i niezastąpiony sposób na poznawanie rasy, która Cię interesuje. Poznasz świat wystaw od środka. Poznasz wystawców i hodowców. Pozwoli Ci to w dużo łatwiejszy sposób znaleźć kogoś, kto będzie mógł zostać twoim mentorem, a tej osobie będzie dużo łatwiej zaufać tobie. W ten sposób osiągniesz poziom, który pozwoli Ci na rozpoczęcie własnej hodowli.

Hodowla
Pewien amerykański hodowca napisał bardzo mądre słowa: Żeby hodować piękne koty abisyńskie musisz mieć pomoc tych, którzy hodowali je przed tobą.
Nie kupuj kota hodowlanego, jeśli nie masz sprecyzowanych planów na swoją hodowlę. Musisz mieć świadomość, że żaden odpowiedzialny hodowca ABY nie sprzeda swojego kota do hodowli komuś kto najpierw nie wykonał swojej „pracy domowej”.
Jeśli wykonasz punkt pierwszy to do drugiego już krótka droga, ale sama hodowla to proces na wiele, wiele długich lat i walka ze swoimi emocjami, bo jeśli chce się cokolwiek w hodowli osiągnąć (a osiągnięcia rozumiemy jako podnoszenie jakości rasy), to nie da się tego zrobić rozmnażając te same koty przez 10 lat. W hodowli zmieniają się pokolenia i to jest jej istotą. Bez wymiany pokoleń w hodowli nie może być żadnego postępu, a jeśli go nie ma, to hodowla jest tylko – niestety – miejscem gdzie zwiększa się liczebność kotów. Czy jesteś gotów na takie poświęcenia?

Szczęśliwe koty
Powoływanie kotów na świat daje nie tylko przyjemność obcowania z pięknymi kotami, ale przede wszystkim niesie ze sobą odpowiedzialność za koty sprowadzane na świat – od chwili ich urodzenia, aż do czasu, gdy ich życie się zakończy. Niesie to ze sobą zarówno obowiązek bardzo ostrożnego i dokładnego wyboru domów, dla kociaków, które w hodowli zostać nie mogą, jak i służenie radą i pomocą ludziom, którym kota zdecydowaliśmy się powierzyć. Dotyczy to nie tylko kotów przeznaczonych do kastracji, ale również, a może przede wszystkim, kotów oddawanych z przeznaczeniem do hodowli. Odpowiedzialny hodowca nigdy nie odda kota hodowlanego komuś, kto nie rozumie istoty odpowiedzialnej hodowli!

Typy hodowców

Handlarze

Hodują koty dla pieniędzy. Najważniejsze są względy ekonomiczne, ale próbują hodować zdrowy, pełnowartościowy towar.

Domowi

Dzielą się na dwa typy:
- Takich, którzy kochają swoje koty i uważają je za tak cudowne, że po prostu chcą mieć więcej takich samych cudownych kotków.
- Takich, którzy chcą mieć "zakład" z kociakami. Niektórzy z nich mają mioty od czasu do czasu w celu dorobienia sobie kilku złotych. Niektórzy nawet myślą, że będą w stanie zarobić na tym większe pieniądze.

Producenci

Charakteryzują się masową produkcją kotów, w celu zapewnienia odpowiedniej podaży artykułów. Celem "producentów" jest maksymalizacja zysku poprzez jak najmniejsze nakłady.

Hobbiści

Czasem nazywani także etycznymi i odpowiedzialnymi hodowcami. Skupiają się na jednej, wybranej rasie poświęcając jej cały wysiłek i wiedzę. Tacy hodowcy koncentrują się nie tylko na zdrowiu kotów ale i na ich typie. Hodowcy Ci, przed dopuszczeniem jakiegokolwiek kojarzenia, studiują rodowody swoich kotów i robią im testy na wszystkie możliwe choroby. Poświęcają również dużo energii na znalezienie jak najlepszych domów dla swoich kociaków.



Jaki cel powinien przyświecać hodowcom
podczas tworzenia własnego planu hodowlanego?

TYLKO HODOWANIE KOTÓW OPARTE NA ULEPSZANIU LINII !


Genetyka

Większość hodowców ma pojęcie o tym kim był Grzegorz Mendel, znany jako Ojciec Genetyki. Ale czy wiemy kim jest człowiek, któremu zawdzięczamy hodowlę z podziałem na rasy? To Robert Bakewell z Leicestershire w Anglii. Jako pierwszy użył metody "bliskiego kojarzenia" w hodowli koni. Odkrył on dwa podstawowe prawa:
- "podobne" osobniki dają "podobne" osobniki;
- nie ma dwóch identycznych osobników.
Backewell użył chowu wsobnego w celu wyhodowania odpowiedniego konia. Przedstawił także jako pierwszy pojęcia linebreeding, outcrossing i crossbreeding.

Typy hodowli

Przypadkowa
Hodowanie bez nadzoru. Koty żyją „zgodnie z naturą” i w większości przpadków same decydują o tym kiedy i z kim będzie kolejny miot …

Selekcyjna
Koty są krzyżowane wg przemyślanego schematu i w celu jak największego zbliżenia się do standardu rasy.

Systemy hodowlane

Inbreedinig

Wyróżniamy dwa typy chowu wsobnego:
- Closebreeding: kojarzenie dwóch kotów blisko spokrewnionych (matka/syn; córka/ojciec; siostra/brat)
- Linebreeding: kojarzenie kotów w dalszym stopniu pokrewieństwa ukierunkowane na utrzymanie cech pochodzących od najwartościowszych przodków.

Outcrossing
Kojarzenie dwóch kotów nie spokrewnionych bliżej niż w 4 pokoleniu.

Crossbreeding
Kojarzenie dwóch kotów różnych ras. Bez komentarza …

Hodowla wg genotypu

Chów wsobny zwiększa homozygotyczność miotu i utrwala pożądane cechy w kocie. Pozwala na lepszą ekspresję cech przenoszonych przez homozygotę. Jeżeli gen recesywny jest rzadki w danej populacji będzie prawie zawsze zamaskowany przez gen dominujący. Chów wsobny NIE TWORZY niepożądanych genów. Zwiększa on tylko ekspresję cech, które JUŻ ISTNIEJĄ w organizmie kotów. Współczynnik inbreedingu określa procent wszystkich par genów, które są homozygotą z powodu dziedziczenia ich od tego samego przodka. Można go także interpretować jako prawdopodobieństwo, że dana para genów jest homozygotą ze względu na dziedziczenie od tego samego przodka. Współczynnik inbreedingu musi być policzony na podstawie przynajmniej kilku pokoleń kota wstecz. Przy czym zaleca się aby było to minimum 5 do 8 pokoleń.

Hodowla wg fenotypu

Opiera się na kojarzeniu kotów tylko ze względu na ich wygląd bez zagłębiania się w ich genotyp. Wyróżnia się 2 rodzaje takiego chowu:
- Pozytywne - kojarzenia "podobny" - do - "podobnego"
- Negatywne - kojarzenia "podobny" - do - "niepodobnego"

Gdy hodowcy chcą utrwalić jakąś cechę używają kojarzenia pozytywnego. W przypadku, gdy chcemy poprawić pewne cechy lub wprowadzić nowe należy użyć kojarzenia negatywnego. Pewne osobniki mogą posiadać podobne cechy ale dziedziczyć je różnie. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku cech wieloczynnikowych (przenoszonych przez wiele genów) tj. położenie uszu, zgryz i długość nóg. Kojarzenie dwóch podobnych fizycznie ale nie genetycznie zwierząt niekoniecznie musi dać to czego oczekujemy.

Fenotyp czy genotyp? Co jest lepsze?

Osobniki z takimi samymi rodowodami nie odzwierciedlają standardu rasy w podobny sposób. Dlatego plan hodowlany powinien się opierać zarówno na fenotypie, jak i genotypie kota.


źródło:
Klub Hodowców i Miłośników kotów Abisyńskich i Somalijskich

http://www.pasc.pl/pl_dhsk.html
Zdjęcia: Hodowla Kotów Brytyjskich EstiBri*PL


      Projekt MAWi 2011

Licznik: 2210033